Muungano wa muumini na Kristo katika kifo chake na ufufuo wake, na jinsi unavyofanyakazi katika maisha ya kila siku, kwa Luther, ilikuwa kama lenzi za miwani ambazo Mkristo huzitumia kutazama kila tukio la maishani.

Siku hii inatukumbusha kuwa na shukrani kwa ajili ya zama zetu na kwa mtawa aliyegeuka Mwanamageuzi. Zaidi ya hayo, siku hii inatukumbusha wajibu wetu, jukumu letu, la kuweka mwanga wa injili katikati ya yote tunayofanya.

Jukumu la imani au ungamo halikuwa kamwe kuchukua nafasi ya Maandiko, bali ni kutoa muhtasari wa ushuhuda wa kanisa kwa ukweli katika Maandiko dhidi ya makosa.

Sasa si wakati wa kuwa na haya kuhusu kuhesabiwa haki au mamlaka makuu ya Maandiko yanayotangaza kuhesabiwa haki. Kuhesabiwa haki kwa imani pekee si mabaki ya vitabu vya historia; inabaki leo kama ujumbe pekee wa ukombozi wa mwisho, ujumbe wenye nguvu ya kina zaidi ya kuwafanya wanadamu kufunguka na kustawi.

Kwa kuwa Wakristo daima ni wenye dhambi, kanisa litahitaji mageuzo kila wakati.

Martin Luther alikufa Februari, tarehe 18 mwaka wa 1546. Mwezi mmoja kabla, aliandika kwa rafiki akilalamika kuhusu udhaifu wa umri wake, "Mimi, mzee, mchovu, mvivu, nimechoka, ninasikia baridi, natetemeka, na, zaidi ya yote, mtu mwenye jicho moja."

Kazi yetu inatoa ushuhuda na inaashiria yule ambaye kwa mfano wake tumeumbwa. Kazi yetu ni ushuhuda, ikiashiria, kwa Mungu Muumba.

Mijadala ya kitheolojia imejitokeza na inaendelea kutokea kuhusu maana ya injili na ni nani anaihubiri kwa uaminifu. Neno hili injili, linalojulikana linamaanisha nini?

Zaidi ya miaka 450 iliyopita, ombi lilimjia John Calvin kuandika kuhusu tabia na haja ya mageuzi katika Kanisa.