Faraja ya Mungu Katika Kumpoteza Mtoto

Wakristo hawajaahidiwa afya, utajiri, na furaha katika maisha haya kabla ya mbingu. Ukweli wa kusikitisha wa maisha katika dunia iliyoanguka ni kwamba sote tutapitia aina nyingi tofauti za kupoteza: afya yetu, kazi, uhusiano, au, mbaya zaidi, kupoteza mtu mpendwa wetu. Tunapopitia mambo haya, inaweza kuwa vigumu kuona chochote nje ya hasara yenyewe. Inaweza kuwa ya kuumiza sana kiasi kwamba kila kitu kingine kinamezwa na huzuni, hata ukweli wa Maandiko unaotoa uhai.

Nilipitia hili wakati binti yangu Leila alipozaliwa akiwa amefariki wiki moja kabla ya tarehe yake ya kuzaliwa. Nilianza kutawaliwa kabisa na hofu ya hasara yangu: mtoto wangu niliyemtamani alikuwa amekufa; nisingepata kumlisha, kumvisha, au kumtunza; mwanangu, Ben, alibaki kuwa mtoto pekee; huenda ningetumbukia tena kwenye utasa; binti yangu alizikwa kaburini; na kuendelea, na kuendelea, na macho ya roho yangu yalitazama ukweli mmoja wa kutisha hadi mwingine. Lakini katika kuangalia hasara yangu na tabaka zake nyingi, niliacha kumwangalia Yule pekee ambaye angeweza kuleta faraja katika huzuni yangu na mwanga katika giza langu. Mwandishi wa nyimbo Helen Lemmel alijua njia ya kutokea kwenye kukata tamaa kwangu kuliko karibia.

Geuza macho yako kwa Yesu,

Tazama uso wake wa ajabu,

Na mambo ya dunia yatafifia kwa namna ya ajabu,

Katika mwanga wa utukufu na neema Yake.

Nilipomgeuzia macho Yesu, hata kumpoteza mtoto wangu kulififia kwa namna ya ajabu wakati nuru Yake ilipoangazia giza. Kumtazama Yeye hakukunipunguzia maumivu, lakini kuliniletea faraja kubwa katikati ya maumivu.

Mwokozi Anayejali

Nilipomgeukia Yesu katika kumpoteza binti yangu, nilimpata Mwokozi aliyejaa huruma. Injili zinarekodi jinsi moyo wa Yesu ulivyokuwa mpole kwa watu walioumia ambao walikuwa wamepitia aina nyingi za hasara. Moja ya mifano mizuri zaidi ya hili ni wakati mtu aliyekuwa na ukoma alipomsihi Yesu amtakase. Marko anaandika katika injili yake: “Akiwa amejaa huruma, [Yesu] aliunyosha mkono wake na kumgusa na akamwambia, ‘Nataka; takasika'” (Marko 1:41). Mtu huyu alikuwa najisi kulingana na sheria za Walawi (Walawi 13), na kwa hiyo alitengwa, na umbali wa kimwili daima ukimfarakanisha na wengine. Lakini Yesu, akiwa amejaa huruma, alinyosha mkono Wake kuvuka pengo la utengano na kumgusa. Ni muda gani ambao umepita tangu mtu huyu ahisi mguso wa mtu mwingine?

Injili zinatupa mifano mingi ya Yesu kuyagusa maisha ya wale wanaoishi chini ya mzigo na kuvunjika kwa dunia iliyoanguka. Kwa huruma, Yesu alimfuata mama ambaye mwanawe wa pekee alikuwa amekufa (Luka 7:11–15), wagonjwa (Mathayo 14:14), wenye njaa (Mathayo 15:32), vipofu (Mathayo 20:30–34), na wale walioteswa na wasiojiweza (Mathayo 9:35–36). Tunapoangalia masimulizi haya, hatuoni Mwokozi asiye na hisia kwa watu wanaoteseka, bali Mwokozi ambaye “ananyoosha mkono Wake” kwetu kwa huruma.

Mwokozi Anayelia

Pengine hakuna mahali tunapoona moyo wa huruma wa Yesu zaidi kuliko katika mstari mfupi zaidi katika Biblia: “Yesu alilia” (Yohana 11:35). Alipofika katika nyumba ya maombolezo ambapo rafiki yake Lazaro alikuwa amekufa, Yesu hakutoa chozi moja la sinema—Alilia. Hata ingawa alijua kwamba alikuwa karibu kumwita Lazaro kurudi kwenye uhai, bado alihisi hisia za kina za huzuni na hasira.

Baada ya Leila kuzaliwa akiwa amekufa, nililia zaidi kuliko nilivyowahi kulia hapo awali, lakini nilifarijika na ukweli kwamba Mwokozi wangu pia alilia mbele ya kifo. Katika ufafanuzi wake juu ya mstari huu, John Calvin anaandika, “Anaguswa sana na matatizo yetu kana kwamba ameteseka pamoja nao mwenyewe.” Katika hasara yako, na katika yangu, Bwana wetu Yesu hafurahii huzuni yetu. Yeye ni Neno lililofanyika mwili ambaye alihisi huzuni kifuani mwake na machozi kwenye mashavu yake.

Mwokozi Anayeshinda

Kujua kwamba Yesu anajali na kulia ni faraja wakati wa huzuni, lakini peke yake haitoshi. Kuna faida gani kwa Yesu kuwa nasi katika mateso na huzuni zetu, ikiwa, mwishowe, Hawezi kushinda mambo haya kwa ajili yetu? Ikiwa Yesu si mshindi, basi hatimaye, Yeye si mfariji. Tunapoumia, hatuhitaji tu mtu wa kutuhurumia—tunamhitaji Mwokozi.

Yesu hakuja kufunika maumivu yetu kwa plasta; Alikwenda kwenye chanzo cha mateso yetu yote—yaani, dhambi. “Yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti” ili aweze kubatilisha laana ya anguko (1 Petro 2:24). Kabla ya dhambi kuweka doa lake baya juu ya kila kitu, hakukuwa na hasara. Hakukuwa na kilio, hakuna kukatishwa tamaa, hakuna kuvunjika, hakuna kifo. Yesu alipomwita Lazaro kutoka kwa wafu hadi uzima, alikuwa akituonyesha kile alichokuja kufanya: “Ili kwa kifo amwangamize yeye aliyekuwa na nguvu za mauti, yaani, ibilisi” (Waebrania 2:14). Kwa sababu Kristo alishinda kifo na kufufuka siku ya tatu, Alitupa tumaini jipya la ulimwengu ujao ambapo huzuni na maombolezo yote yatakimbia mbali, ambapo kifo na hasara havitakuwapo tena.

Mwokozi Anayefariji 

Nilipogundua kwamba Leila alikuwa amekufa tumboni mwangu, nilijikuta katika huzuni iliyotishia kunimeza. Lakini nilipomtazama Yesu, Mwokozi anayejali, anayelia, na anayeshinda katika dunia ya dhambi, mateso, na huzuni, nilipata faraja—faraja yangu pekee maishani na katika kifo. Nilipomgeukia Yeye, huzuni yangu ilififia “kwa namna ya ajabu katika mwanga wa utukufu na neema yake.”

Ee nafsi, je, umechoka na kusumbuka,

Hakuna mwanga katika giza unaloona?

Kuna mwanga kwa kumtazama Mwokozi,

Na uzima tele na huru zaidi.

Makala haya yalichapishwa awali kwenye Blogu ya Ligonier Ministries.