Jinsi ya Kukabiliana na Uchovu katika Huduma

Kuchoka kihuduma kunazidi kuwa jambo la kawaida katika huduma ya injili yenye uaminifu hivi leo. Kuna sababu nyingi kwa nini wachungaji na walimu wacha Mungu wanaojihusisha na huduma hupata uchovu. Uhasama unaokua wa dunia yenye vita vikali unaweza kuwa wa kuvunja moyo na wa kukatisha tamaa. Zaidi ya hayo, utayari wa baadhi ya watu wanaodai kuwa Wainjilisti kuwa na umbo la kitamaduni zaidi kuliko umbo la Kibiblia unaweza kuwaudhi sana. Pamoja na vita hivi vya kiroho, baadhi ya wanaume na wanawake wema wana hisia za karibu kiasi kwamba kila upinzani, mkubwa au mdogo, unaweza kuonekana kuwa mzito sana.

Katika makala haya mafupi, ningependa kuelekeza umakini kwenye huzuni na uchovu uliouathiri kwa kina ubinadamu mtakatifu wa Bwana Yesu Kristo. Sisemi kwamba Alipata uchovu wa kihuduma. Lakini Mwokozi wetu amewekwa mbele yetu katika Maandiko kama mfano mkuu wa mtu wa imani, mtumishi wa Bwana ambaye kila mhudumu wa Injili anapaswa kujifananisha naye. Kwa kuzingatia hilo, nataka kufanya mambo mawili: kwanza, kuangazia ukweli ambao mara nyingi hupuuzwa wa tajiriba ngumu ya Bwana wetu asiye na dhambi katika majaribu magumu ya huduma, na pili, kuangazia umakini usioyumba wa Yesu alipokumbana na magumu haya.

1. Yesu anakumbuka na anajua.

Kwanza, zingatia maneno haya ya ajabu:

Aliniambia, “Wewe ni mtumishi wangu,

Israeli, ambaye ndani yake nitatukuzwa.”

Lakini nikasema, “Nimefanya kazi bure;

Nimetumia nguvu zangu bure na ubatili.” (Isaya 49:3–4)

Ninapofundisha, mara nyingi huwauliza wanafunzi wangu, “Nani alisema maneno haya?” Hakuna hata mara moja mtu yeyote alitoa jibu sahihi. Maneno haya yalitamkwa na mtumishi mwaminifu na asiye na dhambi wa Yahweh, Yule ambaye ndani yake angejitukuzwa.” Maneno haya yalitoka kwenye midomo ya Bwana Yesu Kristo.

Maneno haya mawili, “bure” na “ubatili,” yanachochea hisia kwa kina. Kwa Kiebrania, bure ni tohu, neno tunalopata katika Mwanzo 1:2: “Dunia ilikuwa haina umbo (tohu).” Ubatili ni hevel, neno tunalopata likitumiwa sana katika Mhubiri: “ubatili wa ubatili.” Katika ukingo wa kusulubiwa, wakati Mwokozi wetu alipokuwa akitazama huduma na misheni yake, alikabili kipindi cha mateso ya kiutume na ya kibinafsi, lakini bila dhambi. Upinzani ulikuwa mkali bila kukoma, na wanafunzi Wake mwenyewe walikuwa wazito wa kuelewa na wagumu wa kufahamu kiasi kwamba alihisi uzito kamili wa huzuni ya mtunga zaburi aliposema kwamba giza lilikuwa rafiki yake wa pekee (tazama Zaburi 88:18).

Kila Mkristo anapaswa kujua, na kila mhudumu wa injili lazima ajue, kwamba tuna Mwokozi ambaye anajua huzuni na uchovu wa watumishi wake kwa sababu yeye mwenyewe amepitia hayo. Uaminifu katika huduma ya injili ni gharama kubwa. Fikiria maneno ya mtunga zaburi wakati anapolia:

Kwa nini unashuka moyo, Ee nafsi yangu,

na kwa nini unafadhaika ndani yangu? (Zaburi 42:5)

Yuko katika kilindi si kwa sababu amekuwa mkaidi, bali kwa sababu anatarajia tajiriba ya mtumishi wa Bwana, Yesu Kristo.

Hoja yangu ya msingi ni hii tu: Wakati watumishi waaminifu wa Bwana wanapojikuta katika vilindi, na maji ya maisha na huduma yakifurika juu ya akili na mioyo yao (angalia Zaburi 69:1–2), wana Mwokozi mwaminifu ambaye ametembea njia ya uchovu na huzuni kuu. Anajua umbile lako, anakumbuka, na anajua kuwa wewe ni mavumbi (Zaburi 103:14).

2. Imani ya Yesu ilielekeza matendo yake.

Pili, sasa fikiria maneno yanayofuatia:

Hata hivyo hakika haki yangu iko kwa Bwana,

na malipo yangu yako kwa Mungu wangu. (Isaya 49:4)

Kama Bwana Yesu Kristo, Mwana wa Mungu asiye na dhambi, mtumishi wake mwaminifu, alikumbana na vilindi vya majaribu na dhiki za huduma, hata hivyo aliweka moyo na akili yake yenye shida katika uaminifu wa Yahweh. Aliendeleza imani isiyotetereka katika wema wa Mungu na ahadi ya malipo kwa mateso yake hata aliposhambuliwa na huzuni na majonzi. Imani katika wema na upendo wa Baba wa mbinguni itatuwezesha pia kupambana na dhoruba, kuendelea kusimama wakati kila kitu kinachozunguka roho zetu kinapoporomoka.

Baadhi ya watumishi bora wa Bwana wanaitwa kutembea gizani, hata katika giza ambapo kunaonekana hakuna mwanga. Tafakari maneno haya ya kushangaza katika Isaya 50:10:

Ni nani kati yenu anayemwogopa BWANA

na kutii sauti ya mtumishi wake?

Na amwache yeye anayetembea gizani

na hana mwanga

alitumaini jina la BWANA

na kumtegemea Mungu wake.

Kupitia Isaya, Bwana anatukumbusha kwamba kumkumbuka Mungu ni msaada bora zaidi wakati uchovu wa huduma unapotishia kuvunja maisha yetu na kutufanya tusifae katika huduma ya Bwana na kanisa lake.

Hii ilikuwa tajiriba wa mwisho wa Mwokozi wetu. Ilikuwa imani yake kwa Mungu iliyomfanya asikate tamaa na kurudi nyuma wakati mwanga wote ulipomzimika aliponing’inia peke yake na kuachwa kwenye msalaba wa Kalvari. Katika upweke wake, bado alishikilia imani kwa Mungu, “Mungu wangu, Mungu wangu . . .” (Zaburi 22:1; Mathayo 27:46; Marko 15:34). Giza lilimzunguka, lakini imani yake iliangaza kwa utukufu katika giza hilo.

Hitimisho

Kuna sababu nyingi za uchovu wa huduma: mapambano ya kibinafsi, migogoro ya kifamilia, mvutano wa waumini, machafuko ya kitaifa, migogoro ya kimataifa. Haijalishi sababu ni zipi, Yesu anasema kwa kila mmoja wa watu wake waliowanunua kwa damu na wanaopendwa sana: Kuwa na imani kwa Mungu—Baba anayekupenda kwa upendo wa milele, Mwana aliyetoa nafsi yake kwa ajili yako na ambaye anaishi daima kufanya maombezi kwa ajili yako, na Roho Mtakatifu anayekaa ndani yako kukusaidia (Yeremia 31:3; Warumi 8:26; Waebrania 7:25). Kuwa na imani kwa Mungu na mshikilie, kama vile Mwokozi wetu alivyofanya.

Makala haya yalichapishwa awali kwenye Blogu ya Ligonier Ministries.