Faraja ya Mkristo katika mauti ni ipi?

Neno la Mungu linaeleza kuwa kifo ni matokeo ya kutisha ya uasi wa mwanadamu dhidi ya Mungu. Hata kabla ya anguko la dhambi la wazazi wetu wa kwanza, Muumba wetu alimwonya Adamu waziwazi kwamba adhabu ya kukiuka sheria yake takatifu ni mauti: “Bwana Mungu alimuumba mtu kutoka mavumbi ya ardhi, akampulizia pumzi ya uhai puani mwake, naye mtu akawa kiumbe hai” (Mwa 2: 17). Ni aina gani ya kifo ambacho Adamu na Hawa walipata baada ya kuvunja sheria ya Mungu?

Mara tu baada ya kutamka hukumu dhidi ya Adamu, Hawa, na nyoka mdanganyifu—na kulaani mpangilio mzima wa uumbaji kwa sababu ya dhambi ya kwanza ya Adamu—Mungu “akamfukuza huyo mtu” (Mwanzo 3:24) kutoka bustani ya Edeni, ili asije akala matunda ya mti wa uzima “akaishi milele” (Mwanzo 3:22). Kwa kuwa walikuwa viumbe, Adamu na Hawa walihukumiwa kifo cha mwili, na utekelezaji wa mara moja wa hukumu hiyo ulijidhihirika katika utengano kwa njia isiyo ya kawaida na uwepo wa Muumba wao unaotoa uhai. Kama ilivyo kwa kila utengano usio wa kawaida, utengano huu ulileta maumivu makali.

Kifo kina uma, nayo maumivu yake ni mfarakano na Mungu kwa sababu ya dhambi; lakini kuna faraja ndani ya Injili.  Habari njema ya wokovu ni kwamba Mungu yule aliyetoa hukumu na kuilaani ardhi ndiye anayetoa tiba katika Kristo, Mwana wake wa pekee, yule uzao wa mwanamke aliyeahidiwa, atakayekanyaga kichwa cha mdanganyifu aletaye mauti (Mwa. 3:15).  Kama alivyoandika Mtume Paulo: “Mwiba wa mauti ni dhambi, na nguvu za dhambi ni torati. Lakini Mungu ashukuriwe, atupaye kushinda kwa Bwana wetu Yesu Kristo” (1Kor. 15:56–57). Kristo ndiye Mpatanishi Mkuu kati ya Mungu na wanadamu (Wakolosai 1:20–22), na Mshindi Mkuu dhidi ya dhambi na mauti.

Kuna faraja kuu hata katika kifo—ila kamwe si nje ya Kristo. Biblia yaonyesha kwa nguvu vipengele vitatu vya faraja ipatikanayo kwa Wakristo tunapotafakari juu ya kifo, hasa kifo kinapokaribia.

1. Kristo ndiye aliye mkuu juu ya mauti.

Kwanza, Kristo ndiye aliye mkuu juu ya mauti. Isaya anakieleza kifo kama blanketi zito la giza linalowafunika wanadamu wote, akitabiri:

Juu ya mlima huu

 ataharibu sitara ihifadhiyo mataifa yote,

 kifuniko kile kifunikacho mataifa yote.” (Isaya 25:7) 

Lakini Kristo ni mkuu kuliko yote:

Yeye atayameza mauti milele;

Bwana Mungu atafuta machozi katika nyuso zote;

ataondoa aibu ya watu wake duniani kote;

Bwana amesema hili. (Isaya 25:8)

Hili ni neno la hakika na tamko halisi kutoka kwa Mungu: si kwamba atangua tu nguvu za mauti, bali ataimeza mauti yenyewe milele; jambo ambalo linatuongoza kwenye hoja ya pili.

2. Kristo amesuluhisha tatizo la mwanadamu la mafarakano na Mungu.

Pili, Kristo ameondoa aibu ya watu wake kwa kumwaga damu yake ya dhabihu msalabani. Waebrania yasema,

Na kama vile watu wanavyowekewa kufa mara moja, na baada ya hayo hukumu; vivyo hivyo Kristo naye, akiisha kutolewa mara moja azichukue dhambi za watu wengi; atatokea mara ya pili pasipokuhusishwa na dhambi, kwa hao wamngojeao kwa wokovu.” (Waebrania 9:27–28)

Kristo amesuluhisha janga la mafarakano ya mwanadamu. Tena, Kristo hakuridhisha tu ghadhabu ya haki ya Mungu na kuosha dhambi zetu kwa damu yake, bali “Kristo alitukomboa kutoka laana ya torati, kwa kuwa alifanyika laana kwa ajili yetu; kwa maana imeandikwa, Amelaaniwa kila mtu aangikwaye juu ya mti;” msalabani (Wagalatia 3:13). Alitununua kwa damu yake na kulipa adhabu ya dhambi yetu ili kutuwasilisha kwa Mungu kama milki yake ya thamani na ya kupendeza. Sisi si mali yetu wenyewe, wala hatuko chini ya nguvu za mauti; sisi ni wa Mungu ndani ya Kristo.

3. Tuko salama ndani ya Kristo.

Tatu, kwa uweza wa Mungu tumetolewa kutoka katika ufalme wa giza (na mauti) na kuingizwa katika nuru yake ya ajabu (na uzima): “Naye alituokoa kutoka katika mamlaka ya giza, akatuhamisha na kutuingiza katika ufalme wa Mwana wa pendo lake; ambaye katika yeye tuna ukombozi, yaani, msamaha wa dhambi.” (Kolosai 1:13–14). Wala hakuna kitu—hata kifo cha mwili—kinachoweza kutunyakua kutoka mkononi mwake. Yesu alisema:

Kondoo wangu huisikia sauti yangu, nami nawajua, nao hunifuata. Nami nawapa uzima wa milele, wala hawatapotea kamwe, wala hakuna mtu atakayewanyakua kutoka mkononi mwangu. Baba yangu aliyenipa ni mkuu kuliko wote; wala hakuna mtu awezaye kuwanyakua katika mkono wa Baba.” (Yohana 10:26–29)

Katika uhai, na hata tunapopita katika kifo, tumehifadhiwa salama ndani ya Kristo.

Hitimisho

Kuna fumbo katika Kifo, na taswira hafifu tulizonazo sasa kuhusu tutakayopitia tutakapovuka mpaka wa umilele zinaweza kututia wasiwasi. Mwandishi mmoja alitafakari kwa uchungu: “Fumbo kuu la kifo, jinsi linavyomeza mafumbo madogo ya maisha yanayotuchanganya sana! Msomaji, katika saa ile nyembamba tutayagusa yote; na ufunuo mkuu utakuja mara tu baada yake, katika nuru ya Kiti cha Enzi.” Lakini kwa Mkristo, ni ahadi ya faraja ni kwamba  yanayotungojea baada ya kifo ni umilele wa heri katika uwepo wa Mungu uletao uzima, ambaye “mkono wako wa kuume mna furaha za milele.” (Zaburi 16:11)

1. B.M. Palmer, The Broken Home; or Lessons in Sorrow (New Orleans: E.S. Upton, 1890), 13–14

---

Makala haya yalichapishwa awali kwenye Blogu ya Ligonier Ministries.