Anatujali

Katika majuma machache yaliyopita, nimejihusisha na hali kadhaa zilizowahusu watu waliohitaji kutunzwa. Hufika wakati fulani katika maisha ya watu wengi wanapohitaji kutunzwa, na hali hii inaweza kuleta wasiwasi wa kweli na hofu kuhusu siku zijao. Ni rahisi kuwa na wasiwasi unapowategemea wengine na hakuna uhakika; huna tena udhibiti. Kwa upande mwingine, kuna heshima kubwa sana katika kuwa mlezi, jambo ambalo mara nyingi halizungumziwi katika utamaduni wetu, na kwa hakika halithaminiwi jinsi linavyopaswa. Katika pande zote mbili, Maandiko husema kwa nguvu na kwa himizo kuu, kwa wanaotunzwa na kwa wanaotunza.

Nilipohubiri kuhusu unyenyekevu kutoka 1 Petro 5 hivi karibuni, niliguswa kwamba mnyenyekevu hutupa wasiwasi wake wote kwa Bwana kwa sababu Yeye anatujali (1 Petro 5:6–7). Mungu ndiye Mlezi Mkuu. Neno la “kutujali” alilotumia Petro liko katika wakati wa sasa—Yeye anatujali daima. Haachi kutujali. Hakuna siku za mapumziko; Hakuna ambazo hatujali. Linamaanisha kuzingatia, kutenda kwa ajili ya, kuonyesha kujali, na kujitaabisha. Hivyo ndivyo Mungu anavyowashughulikia watu wake. Zaburi 8 hulionyesha hili kwa nguvu:

 mwanadamu ni kitu gani hata unamfikiria,

na binadamu ni nani hata unamjali? (Zaburi 8:4)

Nilipokuwa nikikua, kulikuwa na wimbo tuliouimba katika shule ya Jumapili, “Mungu Aliyeumba Dunia”:

Mungu, aliyeumba dunia,

hewa, anga, na bahari,

Nani aliyeifanya nuru kuwepo:

Ananijali.

Maudhui haya ya kutunza na kujali yameenea katika Biblia yote. Kuna kauli inayorudiwa mara kwa mara kwa watu wa Mungu “wawe waangalifu” na “wajihadhari” kuhusiana na amri za Mungu. Yesu anatuonya tuchunge jinsi tunavyolisikia Neno la Mungu. Anaonya kwamba mahangaiko ya dunia hii yanaweza kulisonga Neno la Mungu (Marko 4:19). Kama waamini, yatupasa kutunzana sisi kwa sisi (1 Wakorintho 12:25). Wazee wa kanisa la Kristo wametwikwa wajibu wa kuchunga kondoo wa Kristo (Matendo 20:28).

Amri hizi zote zimo katika muktadha wa Mungu anayewajali watoto Wake. Ukweli kwamba Yeye ni Mlezi Mkuu unapaswa kuwa chemchemi ya faraja isiyo na kifani kwetu. Katika Kumbukumbu 11:12, wana wa Israeli walikumbushwa kuhusu urithi wao: “Mungu wenu anaitunza. Macho ya Bwana Mungu wenu yanaitazama daima kutoka mwanzo wa mwaka hadi mwisho wa mwaka.” Katika hotuba ya Musa ya kukabidhi uongozi kwa Yoshua mwishoni mwa kile kitabu, anawaambia watu wa Mungu:

Kwa kuwa fungu la Bwana ni watu wake,

Yakobo kura yake ya urithi.

Katika nchi ya jangwa alimkuta,

na katika ukiwa wa jangwa lenye vilio vya upepo;

Alimhifadhi na kumtunza;

akamlinda kama mboni ya jicho lake. (Kumbukumbu 32:9–10)

Ni rahisi kwa walezi kuhisi mzigo wa uwajibikaji na kulemewa na kazi isiyokoma ya kumtunza mtu. Kujua kwamba Mungu anaelewa hilo ni faraja kuu. Mwimba zaburi anatwambia,

Wasiwasi ulipokuwa mwingi ndani yangu,

faraja yako ilinipa furaha nafsini mwangu. (Zaburi 94:19)

Kwa wale wanaotunzwa, kuna hisia moja inayotamkwa mara nyingi: “Sitaki kuwa mzigo.” John Stott anasema kwa usaidizi hili katika kitabu chake The Radical Disciple:

Mara nyingine husikia wazee, wakiwemo Wakristo ambao walipaswa kujua vyema zaidi, wakisema, “Sitaki kuwa mzigo kwa mtu mwingine yeyote. Niko radhi kuendelea kuishi mradi tu ninaweza kujihudumia, lakini mara tu ninapokuwa mzigo ningependa kufa!” Lakini hili ni kosa. Sisi sote tumeumbwa tuwe mzigo kwa wengine. Wewe umeumbwa uwe mzigo kwangu, nami nimeumbwa niwe mzigo kwako. Na maisha ya familia, ikiwemo familia ya kanisa la mahali fulani, yanapaswa kuwa ya “kubebeana mizigo.”

Katika Marko 4, wanafunzi wanajikuta katikati ya dhoruba ya ghafla na yenye nguvu. Yesu amelala, nao wanafunzi wake hawaelewi inawezekanaje iwe hivyo.

Wanamwamsha na kumuuliza, “Mwalimu, hujali kama tunazama?” (Marko 4:38). Hilo ni mojawapo ya maswali yanayostaajabisha sana katika Biblia yote. Sababu yenyewe iliyomfanya Yesu aingie katika uumbaji, sababu iliyomfanya awe ndani ya ile mashua hasa, ni kwa sababu alijali. Alijali mno hata akabadili utukufu wa mbinguni—ambako alisujudiwa na malaika na kufurahia baraka za milele—akawa Mtu wa Huzuni, aliyezoea mateso, na ambaye angebeba dhambi zetu na maovu yetu hadi msalabani Kalvari. Kumwuliza, “Je, hujali?” kunaonyesha kutoelewa kabisa yeye ni nani na alikuja kufanya nini.

Martha anauliza swali hilo hilo katika Luka 10. Akiwa amekerwa na dada yake Mariamu—kwa kuwa Martha anafanya kazi kwa bidii  jikoni ilhali Mariamu ameketi akisikia mafundisho ya Yesu—anauliza, “Bwana, hujali kwamba dada yangu ameniachia kazi zote peke yangu?  Basi mwambie anisaidie” (Luka 10:40). Swali lake linafichua kwamba bado hajaelewa kile ambacho Yesu amekuja kukifanya, wala vipaumbele Vyake. Hangeweza kujali zaidi ya Anavyojali sasa.

Ukweli wa kwamba Mungu hutujali unatupasa kujitahidi kujitwalia. Wewe si mzigo kwa Mungu; Anakujali. Tukiruhusu ukweli huu ushuke hadi kwenye undani wa nafsi zetu, utatubadili. Tangu bustani ya Edeni, mwelekeo wetu wa asili umekuwa kudhani kwamba Mungu hajali.

Yesu anatuonya kwamba mahangaiko ya dunia hii hulisonga Neno la Mungu (Marko 4:19). Anatuelewa kwa ukamilifu, na kwa undani anatuambia kwamba mahangaiko ya dunia hii yanaweza kuulemea moyo (Luka 21:34). Maandiko yanatuonya katika sehemu nyingi kwamba hatupaswi kujali maoni ya watu wengine. Kwa hiyo, jibu kwa hilo ni kulisikia Neno Lake na kuliamini.

Tunajali vitu na watu walio wa thamani kwetu; vivyo hivyo Mungu anatujali, kwa kuwa sisi ni wa thamani mbele Zake katika Mwanawe. Kwa hiyo, mtupieni yeye fadhaa zenu na mahangaiko yenu, kwa maana yeye anawajali. Wimbo “Mungu Aliyeiumba Dunia” wa Sarah Betts Rhodes unatukumbusha:

Mungu, aliyemtuma Mwanaye afe Kalivari,

Yeye, nikimtegemea, atanijali.

---

Makala haya yalichapishwa awali kwenye Blogu ya Ligonier Ministries.